7.45 pm

Knock, Knock!!!

Is there a knock? I wondered. To confirm my guts feeling, I went and opened the door. What I could see, at that moment, was unbelievable. Prior to the knock at the door, I was busy watching a documentary on Bill Clinton. So the moment I thought I saw Mr. Clinton at the door, I felt that I was hallucinating, all fake and expecting myself to be in trance, closed the door quietly. I convinced myself about whatever I’ve seen is all twaddle because if that was the real Mr. Clinton standing in front of me, at my door steps, was supposed to be with Monica or at least with Hilary. But so wasn’t the case.

So I made my move towards the settee, to proceed with my work. It was 7.45 pm in the evening. Before I could grab my seat, heard the “knock” again. Now I got confused with the real world and the matrix. Many points, ideas, (simple, complex, both) rushed through my mind. A question visited me frequently with a huge terror with it every single time and the question was, “What if I see the same Bill Clinton again?” Now this wasn’t the same question mark we get to see everyday. The font size of question mark was 72, probably, yes it was, and the colour was BLOOD RED.

Gathering all sorts of GUTS I had with me and praying to GOD for the BEST, I managed to reach the door. I touched my ear to the door and heard voices that resembled to the voice of Mr. Clinton and could hear few other voices which sounded like “security guards”, “take charge”, etc.

Now it was horrifying for me to hold it anymore. I just opened the door. All I could see was Mr. Clinton eager to shake hands and all I heard was “How are you Advocate Madiwale?” 

मन

मन मोहात मोहात

मोहात राहीले

मन बावंरे

मन सिंदूर

मन छंद

मन घेई लाटा

दगडांचा आधार

मन निशिगंध

मन एकांत

मन ओंझलीत तारुण्य

गळत संपणारं

मन स्वच्छ निसर्ड

मन तुच्छ हळव

मन भ्रम - भ्रमण

थंड – थंडगार

मन दीर्घ काळ

मन छोटा स्वास

मन ईच्छान्च धरण

विना कारण

मन एक स्वप्न

मनी एकच स्वप्न ??

विरत्या धूक्यात

शोधीत राहीले

मन भ्रमात राहिले !!!

मन भ्रमात राहिले !!!

खिडकी

आजही खिडकी बंद

आजही आतुर डोळे

तीच वस्ती, तीच माणसे

तोच गोंगाट दिवस रात्र

असेच निघती घंटो तास

आठवणीत प्रत्येक श्वास

तेच एकनिष्ठ मन

पण... आजही खिडकी बंद !!!

पावसाचीहि पहिलीच सर

ओल्या मातीतही तोच गंध,

मनातही एकच बात,

प्रत्येक ओल्या वाटेचे एकच ठिकाण...

सकाळचा तोच सूर्योदय,

दुपारचीहि तीच भूक,

मनाचीही तीच रुख-रुख,

आता बेभान वारा देखील एक झुळूक...

वेळ काही थांबेना,

दर्शन काही घडे ना,

गोष्ट मनात राहवेना 

आणि ऐकवू कोणाला समजेना....

पण... खिडकीत “ती” काही दिसेना...

डोळ्यांना आता खिडकी ची सवय,

का म्हणून रोज डोकावून पहावे ???

म्हणून घरातल्या खिडकीला देखील तिच्या खिडकीचा रंग,

आता अजून काय सांगू ... आज पर्यंत “खिडकी” बंद !!!

mango

कैरी-come-आंब्याला इथेय Mango म्हणतात

अर्ध्या पिकलेल्या – हिरव्या केळीला इथेय Fresh Banana म्हणतात,

हे असे सगळे घाई करणारे ....

ह्यांना GOREY का म्हणतात ??

कामाला join करण्या अगोदर इथेय yearly सुट्टी book करतात,

Office मधेय दुपारच्य जेवणाला इथेय dinner असे म्हणतात,

आज इसके तो कल उसके...

ह्यांना GOREY का म्हणतात ???

लग्ना अगोदरच इथेय MOM आणि DAD होतात,

सोळाव्या वर्षातच धुराच्या जाळ्यात अडकतात,

Spirits ला Water ची जागा देणारे...

ह्यांना GOREY का म्हणतात ???

इथेय छोट्या छोट्या steps ला milestones म्हणतात,

काम करणार्या colleagues ला “Don’t work too hard” असं समजावतात,

Without reason CRITICS ला वाव देणारे....

ह्यांना GOREY का म्हणतात ???

अश्या लोकांना GOREY का म्हणतात ???

ssshhhhh........

doing nothing is nothing but cleaning many chores at the same time ...... somewhere in this silence, I am feeling many conversations around myself and me showing my back as I am in need of nothingness !!!!

This is the moment where I actually allow very selective people to enter the closet and all of a sudden I am feeling relaxed as no one other than you could corner me to this extent. Believe me, coz its not that easy for me to believe it either, but still very sure its you and no one else !!!!

This is the best feeling as I actually leave all the control and just prefer to participate in the ride, sway, flow or breeze. I dont care whether I am a part of the froth, enjoying the top position or am sinking down with contended feeling of achievement. All I know is I am enjoying it and dont wanna rebel. New journey, new routes, new energy in this journey keeps the excitement and of course, nevertheless, the new destination !!!!!!!!! Everything is possible when our energy unite to form a unique synergy - one single flawless flow......

One might call it a devotion, others might call it a transic state of mind and for me ?????? its just you !!!

zzzzzzzzzZZZZZZZZZZ..........

Toh kya huaa....

toh kya hua... jo thodasa bhoola...

mai ko haath me liya aur maikhana bhoola

woh ghadi jab mein tera saharah bana

khile the gul lekin toota guldasta sara...

                                     toh kya hua... 

bharoson ka silsila kuch hadh se badhaa

minnaton ko sharton mein tadapta paaya

                                     toh kya hua... 

girehbaan mein humne jab apne jhaanka

kaanton ki chaaon mein kaanta khilta paayaa

                                    toh kya hua... 
        

toh kya hua... jo thodasa bhoola...

mai ko haath me liya aur maikhana bhoola...

miss...

स्वप्नातील जागा दिवसा साथ सोडत नाही,

हसरा काळ वळून पाठी बघत सुद्धा नाही,

झोपल्यावरही पापणी लवणं सोडत नाही,

आणि भरलेल्या मैफीलीत हवा तो चेहरा काही दिसत नाही…

काय सांगू…… किती MISS करतो तुला !!!

आनंदाचे क्षण माझ्याकडे दुर्लक्ष करतात,

चांगले स्वप्न येताच डोळे उघडू पाहतात,

आता पावसात भिजलो तरी थंडी वाजत नाही,

चिखलात देखील माझ्याशी आता कोणी मस्ती करत नाही…

काय सांगू…… किती MISS करतो तुला !!!

पाउस मला आवडतो म्हणून पावसाला मी आवडवं असा काही नाही,

मी घराबाहेर पडलोकीच त्याने बरसावे............ असहि नाही,

पाउस बदलत्या ऋतू प्रमाणे, क्रमाने येतो,

ठरलेल्या वेळेवर पाउस सुद्धा येतो, यातून माणसाने काहीच कसं शिकवं नाही ???

याव… माझ्याशी खेळावं… माझी ही अपेक्षा चुकीची नाही,

कोणी सांगतो की मी चुकतो… ह्या वर माझा पूर्णविराम नाही,

दुसर्‍यानी माझ्या रिकाम्या जागा भराव्या… एवढी ही वाईट माझी अवस्था नाही,

माझ्या या अवस्थेवर टीका करण्याचा सगळ्यांनाच अधिकार नाही…

करमणुकीचे प्रकार केवढे….. लोकांना,

आधी पेक्षा जास्ता लोकात राहतो… असं सांगतो सर्वांना,

गर्दीत मी घाबरतो, भांबावतो… असं मुळीच नाही,

पण काय इतका शूद्र झालो की कोणी जादूची झप्पी सुद्धा देत नाही …??

काय सांगू…… किती MISS करतो तुला !!!

क्षणभर हसतो म्हणून खुश आहे... असं नाही,

गप्प बसतो म्हणून कोणी काहीच बोलायचं नाही, असंही नाही,

वरच्या वर्गात गेलो म्हणून आधीचे मित्र तुटत नाही,

मीच माझ्यावरच्या जोक्स वर आता हसणं सोडत नाही…

…………………..एक सांगू तुला??

आता तर माझ्या हसण्यातही तुला MISS करतो !!!

किंवा असंही असु शकतं…. तुला MISS करणं म्हणजे स्वतःवर हसणं !!!!

खरच कळत नाही… मी हसतो की तुला MISS करतो ???